bazı insanlar vardır, samimiyetine, doğruluğuna inanmanız için tanımanıza gerek yoktur. sadece bilirsiniz. tarık akan da o insanlardandı işte. size selam vermesi için sizi tanımasına gerek yoktu, göz göze gelmeniz yeterliydi. "ün"ü hazmedememiş kimileri gibi yapmacık, gurursuz ve büyük burunlu değildi. "halk"tı o... insandı... kendisiyle tanışma imkanım olmasına rağmen neden bilmem tanışmadım. bakırköy'de olduğu gibi, yıllarca bodrum'da da karşılaştık, bazı günler ailesiyle şahbaz motel'e gelirdi denize girmeye... çocuk halimle hayrandım, yetişkin oldum hayranlığım hiç a zalmadı. siyasi tavrını, dik duruşunu gördükten sonra hayranlığım daha da anlam kazandı. hiç unutmam, gökyüzünün delindiği bir kasım günü bakırköy'de karşılaştık onunla. 2-3 metre aralıkla taksi bekliyorduk ve o benden önde duruyordu. o şemsiyesiz, ben şemsiyeli olduğum halde durdurduğu taksiyi bana gönderip kendisi o yağmurda beklemeyi seçti. öyle de nazik bir insandı. kaz...
Yorumlar
sıcacık karşılıklı ha ne dersin :)
ohhhhhhhhhhhhh içim ısındı walla :P
ki pek aklıma gelmes genelde.
kimbilir öretmenlerim ne yapıyolardır şimdi?
bi gülbeşeker vardı mesela...
ah ahhh
sahi senin lakabın ne öğrenciler arasında?
bitti mi yoksa o gelenek?
nolamaz.
bitemez.
:)
valla ne güzel olurdu, hiç hayır demezdim :))
(hatta ellerine sağlık, içmiş say beni :P)
absalom
sana okul yıllarını hatırlatmam iyi mi, kötü mü bilemedim :))
gülbeşeker hee hımmm :)) vardır elbet bir lakabım ama haberim yok açıkçası, ama kulağıma çalınırsa söylerim sana :))