çoğu kere zamansız gelir, ne olduğunu bile anlayamaz insan. o gelir, ardından tek fireye karşı kalabalıklaşır kalbin... hüzün gelir, acı gelir, hatta bazen pişmanlık gelir. alışkanlıkların zorlamaya başlar seni, kulaklarında durmadan uğuldayan "o"nun sesi... sonra anıların gelir yavaş yavaş, yeni çekildiğini sandığın tüm fotoğrafların sepyaya döner, zaman geçer, geçer gider... ayrılık; o baki sevgili yalnızlığınla anlaşıp o "fire"nin yerine geçer...
Yorumlar