bir insan hiç mi akıllanmaz? pencereden bak, güneş parıldıyor ya hemen cıbıl giyinip at kendini sokağa... aferin di mi bana?
gerçi bu konuda yalnız olmadığımın farkındayım... sokaklar güneşe aldanıp da mabatları donan insanlarla dolu... hem yalnızca insanlar da değil... ağaçlar da sapıtmış her zamanki gibi... erik, badem ağaçları, bahar dalları coşmuş durumda...
ne olmuş, cemre düşmüşmüş... eeeee?! düşmüş de bi şey mi olmuş, hava mı ısınmış? gayet de ayaz hava bikerem, mabat donduranından...
kendimi "bahar"a "yaz"a öyle kaptırmışım ki, sanki ben ince giyinip sokağa fırladığımda gelecekler hemen... (gerçi gelseler hiç fena olmaz yani)
daha önce ağustos çıkmazında paylaşmıştım ama burada da paylaşacağım şimdi... çok severim bu şiiri... hee bi de kendime de pek uydururum açıkçası...
yaa, öyle iştee :)
Arkadaşım Badem Ağacı
Sen ağaçların aptalı
Ben insanların
Seni kandırır havalar
Beni sevdalar
Bir ılıman hava esmeye görsün
Düşünmeden gelecek karakış..
Açarsın çiçeklerini ..
Bense hayra yorarım gördüğüm düşü...
Bir güler yüz bir tatlı söz..
Açarım yüreğimi hemen
Yemişe durmadan çarpar seni karayel
Beni karasevda
Hem de bilerek kandırıldığımızı
Kaçıncı kez bağlanmışız bir olmaza
Koş desinler bize şaşkın
Sonu gelmese de hiç bir aşkın
Açalım yine de çiçeklerimizi
Senden yanayım arkadaşım
Havanı bulunca aç çiçeklerini
Nasıl açıyorsam yüreğimi
Belki bu kez kış olmaz
Bakarsın sevdan düş olmaz
Nasıl vermişsem kendimi son sevdama
Vur kendini sen de bu güzel havaya
Aziz Nesin
Yorumlar
Sonu gelmese de hiç bir aşkın
Açalım yine de çiçeklerimizi
Senden yanayım arkadaşım........."
bu mudur?
budur.
:))
yuppiii :))