susmak en iyi çözümdü biliyorum, gereksizdi kelimelerden ördüğümüz duvarları yalnızlığımıza ortak etmek...

bir defa daha çizdim yalnızlığımın altını, kalın uçlu kalemlerle... karalanmaktan bunalmış bir hali vardı, umursamamayı tercih ettim... sırtımı dönüp gittim...