IRIS

şimdi bir yağmur yağsa sevgili, ama öyle böyle değil, çıldırmışçasına bir yağmur... gecenin kör karanlığında, gözüm yıldızlarda, gönlüm sana kayarken ıslansam iliklerime dek.

öyle tuhaf bir güçtür ki; yapıma da yıkıma da hükmetmektedir gizli kalesinde. karşıt güçlerin aynı sonsuz amaç için çarpışıp bütünleşmesidir. akli olanı delirtir de, deliye bir şey yapmaz pek, zaten o çoktan tatmıştır onun kekremsi meyinden. o 'mey'in tadı öyledir ki; ya taşı "dîl"lendirir, ya dilbâzı lal eder; ya açtırır gözlerini, ya âmâ eder... o öyle bir 'mey'dir ki; "yokluğa da varlığa da değer..."

"Şarkılar politikadan, kurumlardan, sistemden daha güçlüdür. Hayatın sonuna kadar kalabilirler, temizdirler ve bir çok güzel şeye sebep olabilirler..." Aramızdan ayrılalı 7 sene oldu bugün... Ardında bıraktığı herkesi gözyaşlarına boğalı, 7 sene... O gün nasıl ağladığımı çok iyi hatırlıyorum... Sanki ailemden biriydi... Sanki en yakınlarımdandı... Oysa, o yakınlığı sadece şarkılarıyla ve uzaktan gördüğüm suretiyle yakalamıştı; milyonlarca insanla yaşadığı gibi... Güzel adamdı. Temiz ve merhametli bakardı, içten gülerdi, dosdoğru ve kocaman yürekli bir adamdı. Ama gitti, o da erkenden. Ardında sevenleri kaldı ve şarkıları, bıkmadan dinlediğimiz... Yeniden hoşçakal... Mekanın cennet olsun... (Ki "cennet" diye bir yer varsa kesin oradasındır) Biz kendi derdimize yanalım... Bu yazıyı onun kendi cümleleriyle bitirmek en iyisi: "Bu arada, hiç başımızdan eksik olmayan gökyüzüne, günün karanlık saatlerine, ara sıra kopsada fırtınalara, bir gün boğ...

Uzun bir ayrılıktan sonra yine, yeniden... Kırgınlığımı, kimsesizliğimi yendim de geldim... Giderken, benden haber almasını istemediğim insanların ben ne yaparsam yapayım yine de karşıma çıktıklarını, benden haber aldıklarını gördüm de geldim. Ama artık gitmek yok. Yine buralardayım... Herkese can-ı gönülden merhabalar :)

üç şair... metin altıok, behçet aysan, uğur kaynar... "son"ları ortak olan üç şair... söyleyecek çok şey var, lakin behçet aysan'ın dediği gibi; bütün derinlikler sığ sözcüklerin hepsi iğreti. üç şairden üç şiir... metin altıok; kimi zaman "çağ dışı bir uyumsuzluk delisi" kimi zaman "metruk bir deniz feneri", kimi zaman da sadece bir "kedi sever"di. bilmekteydi kendince yaşamı, "bu kekre dünyada yazık geçit yok aşka bir şey yok paylaşacak acıdan başka" diyecek kadar acıyı kanıksamış, yalnızlığa alışmıştı, belki de bundan dolayı kendisini bir acıya kiracı olarak tanımlamıştı. belki de sırf bu yüzden, yalnızlığını sıyırmak için üzerinden, yazmıştı acının sebebiyet verdiği şiirlerini... (hala şiirlerini her okuduğumda, her ölümün erken olduğunu bilerek çok erken olduğunu düşünüyorum. biliyorum; daha çok şey vardı söylenecek.) "koştum, durmadan koştum o küçük yangınımla, adımın çaresiz kıyılarında kendi göğümü bul...

İnsan dostlarının gerçek yüzünü monopoly oynarken tanıyormuş... Kardeş bildiğim pek sevgili Karılıksız Karı'nın içinde bir tefeci yaşadığını nereden bilirdim! Aslında her şey güzel başlamıştı. Soğuk bir kış akşamından kaçarak bir evin sıcaklığına sığınan birkaç arkadaş sadece sohbet etmek ve belki bir şeyler atıştırmak ümidiyle yanıp tutuşuyorlardı... Ancak içlerinden birinin farklı planları vardı! Sustu, konuşmadı, diğerlerinin de susmasını bekledi... Ve işte o meşum anda, yani her zaman olduğu üzere herkesi rahatsız eden o sessizlik anlarından birinde, sanki herkes çok sıkılmış da onlara hayatın en eğlenceli aktivitesini vaat edermiş gibi çıktı ortaya: "Monopoly oynayalım mı daha kutusunu bile açmadım!" Nereden bilirdik karşımızda kardeş bildiğimiz Karılıksız Karı değil de gözleri dolar işaretiyle ışıldayan ikinci dünya savaşı dönemi tefecilerinden biri var... Oyun olanca sıradanlığıyla başladı aslında. Paralar bölüştürüldü, sıralamayı belirleyecek zarlar a...

sevdiğim, seni beklemek de güzel... zaman çok da hızlı akmıyor, kabul ediyorum. ama seni seviyor olmak öyle inanılmaz ve öyle güzel ki... bu nedenle seni beklemenin bile bir tadı var. tuhaf, heyecanlı, biraz vahşi ve kekremsi. telefonda her şeye rağmen saatlerce konuşarak azıcık ileri alabilsek de saatleri, yetemiyoruz işte bir parmak şıklatmayla vuslata ermeye. ama yine de geçiyor zaman. çift haneler terk etti bizi, artık tek haneli rakamlarda sürecek bu bekleyiş. 9 gün kaldı şimdilik... sonrası iyilik, güzellik :)