Ana içeriğe atla

aralığa girmişken...

çok uykum var, ama yatamıyorum. çünkü bir sürü işim var...
bir insan 12 sınıfın dersine girer ve iki sınıfın da sınıf öğretmeni olursa, evde bile sürekli çalışmak zorunda kalıyor.
anasını satayım neredeyse 20 saat mesaim var...
ah bir de o topuklularla sürekli ayakta durmak yok mu?!
topuklu giyinip de şikayet etmeyen kadınları takdir edip, alınlarından öpüyorum valla... ayrıca da imreniyorum ama o başka bir konu.

***

ben her aralık depresyona girerim... yine geldi aralık, yakındır heyheylerimin üşüşmesi; ama biraz daha zaman var. aralığın 15'i hele bir gelsin... yılbaşına kadar ancak toparlanırım. gerçi bir çözümü, çaresi yok. gidenler hiç gelmeyecekler... ve ben yine kader, kısmet, ömür işte diyip susacağım.
öyle işte...

***

vronskyciiim, verdiğim sözü unutmadım... ama inan vaktim olmadı... sözüm söz :)

Yorumlar

UykusuZ dedi ki…
yavrucum, Allah kolaylık versin, öğretmenlik güzel bişidir,
ayrıca öretmenin vurduu yerde çiçek biter
iris dedi ki…
amiinn uykusuzum jedayım :)
öğretmenlik güzel bişii bence de :)

Bu blogdaki popüler yayınlar

Tarık Akan'a Veda

bazı insanlar vardır, samimiyetine, doğruluğuna inanmanız için tanımanıza gerek yoktur. sadece bilirsiniz.  tarık akan da o insanlardandı işte. size selam vermesi için sizi tanımasına gerek yoktu, göz göze gelmeniz yeterliydi. "ün"ü hazmedememiş kimileri gibi yapmacık, gurursuz ve büyük burunlu değildi. "halk"tı o... insandı...  kendisiyle tanışma imkanım olmasına rağmen neden bilmem tanışmadım. bakırköy'de olduğu gibi, yıllarca bodrum'da da karşılaştık, bazı günler ailesiyle şahbaz motel'e  gelirdi denize girmeye... çocuk halimle hayrandım, yetişkin oldum hayranlığım hiç a zalmadı. siyasi tavrını, dik duruşunu gördükten sonra hayranlığım daha da anlam kazandı.  hiç unutmam, gökyüzünün delindiği bir kasım günü bakırköy'de karşılaştık onunla. 2-3 metre aralıkla taksi bekliyorduk ve o benden önde duruyordu. o şemsiyesiz, ben şemsiyeli olduğum halde durdurduğu taksiyi bana gönderip kendisi o yağmurda beklemeyi seçti. öyle de nazik bir insandı.  kaz...

Hoş Geldim...

Gittiğim gibi dönebilmeyi isterdim; Bıraktığım gibi bulabilmeyi... Ama biliyordum, mümkün değildi... Değiştim, Değiştirdim, Değiştirildim... Şimdi tam anlamıyla yabancısı olduğum bir yerde, tam anlamıyla yabancısı olduğum bir yaşamdayım... Yaş(lanm)aya çalışıyorum, "hayat" adı verilmiş bu ince ip üzerinde; Elimden geldiğince... Ateş bazen işkence eder bazense ısıtır. Bu içinde mi yoksa önünde mi olduğuna göre değişir. Hayat gibi. (Louis Ferdinand Celine) Ateşin ısıttığı tarafında olmanız -ve hatta olmamız- dileğiyle...