Ana içeriğe atla

özledim...

anneler günü geliyor... ve nişan tarihim yaklaşıyor... ve ben galiba bu iki sebebin etkisiyle bu ara yine anneme takmış durumdayım... yoo, depresyonda değilim, hatta anlamsız şekilde mutluyum, tuhaf şekilde her şey son derece düzgün ve sorunsuz geçiyor.
ama annem her gece rüyama giriyor... onu çok özledim. çok çok özledim...

isterdim ki yanımda olsun... isterdim ki her zaman ki gibi erken davranmasın gitmek için... isterdim ki, neyse...
Etiketler:

Yorumlar

khaos dedi ki…
Aaaa nişan ne zamannn:))
15 Mayıs 2009 21:17
khaos dedi ki…
Süper..
En kocamanından ömür boyu mutluluklar:))
15 Mayıs 2009 21:29
iris dedi ki…
çok teşekkür ederim :))
15 Mayıs 2009 21:45
Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Tarık Akan'a Veda

bazı insanlar vardır, samimiyetine, doğruluğuna inanmanız için tanımanıza gerek yoktur. sadece bilirsiniz.  tarık akan da o insanlardandı işte. size selam vermesi için sizi tanımasına gerek yoktu, göz göze gelmeniz yeterliydi. "ün"ü hazmedememiş kimileri gibi yapmacık, gurursuz ve büyük burunlu değildi. "halk"tı o... insandı...  kendisiyle tanışma imkanım olmasına rağmen neden bilmem tanışmadım. bakırköy'de olduğu gibi, yıllarca bodrum'da da karşılaştık, bazı günler ailesiyle şahbaz motel'e  gelirdi denize girmeye... çocuk halimle hayrandım, yetişkin oldum hayranlığım hiç a zalmadı. siyasi tavrını, dik duruşunu gördükten sonra hayranlığım daha da anlam kazandı.  hiç unutmam, gökyüzünün delindiği bir kasım günü bakırköy'de karşılaştık onunla. 2-3 metre aralıkla taksi bekliyorduk ve o benden önde duruyordu. o şemsiyesiz, ben şemsiyeli olduğum halde durdurduğu taksiyi bana gönderip kendisi o yağmurda beklemeyi seçti. öyle de nazik bir insandı.  kaz...
2 yorum
Devamı

"Yalnızlıklar"dan

yalnızlık postacıların taşıdığı yüktür çoğu kez, birikir kalem uçlarında, kâğıtlarda, zarflarda. bakışlarda birikir, susuşlarda, bekleyişlerde, kapılarda ve birikim yüktür her zaman, yalnızlık bir yükün ağırlığıdır. yorgunluğumuzu o nesnenin kucağından o nesnenin kucağına gezdirirken, yürür ya da koşarken, coşarken ya da deli dolu yaşarken ansızın ölümü istemektir yalnızlık; kendimizin kendimize sağırlığıdır. (Hasan Ali Toptaş)
Yorum Gönder
Devamı