ilişkilerle ilgili en gıcık olduğum kavramlardan birisi "ara verme"dir. hiç anlamam... bilgisayar mıyız lan biz, kapayıp açtığımızda eski, normal işleyişimize geri dönelim? mesele özlemekse, bunu dillendirmeden bahaneler uydur, görüşme, özle... mesele sorunlarsa konuş, anlat, dinle, çözmeye çalış... bir süre görüşmediğinde sorunlar ortadan kalkacak mı? ama mesele bu değil elbette. ara vermek ayrılığın önsözünü yazmaktır. kolaylaştırmaktır bir nevi... ilişkiye ara verilir, zaman geçer, bu sürede onsuz da yaşanılabildiği keşfedilir, ufak sorunlar göze batmaya başlar; zaman geçer, kişiler geçen zamanda kendilerini ayrılığa alıştırır... sonra birleşilir yeniden, ama kaçınılmaz son kapının eşiğinde beklemektedir... küçük bir kıvılcıma bakar her şey, önsözden sonra, roman da biter...
Yorumlar
Benim bloğumda da bi rubaiyatı var :)
Severim bu herifi :)
Ne güzel demiş " Ben yok o da yok.."
İşine gelirse kardeşim.. :)
öyle güzel ki rubaileri, kitabın her tarafının neredeyse altı çizili :)
dileğim var
inancım var
dostum var
sende varsın
bende varım
birimiz olduğu sürece
biz varız
bizken dünyada hep bir umut var
demekki hala sevgi var
"bizken dünyada hep bir umut var
demekki hala sevgi var" :)